Pre porovnanie... 

SLOVENČINA	INTERLINGUA	ENGLISH	
Vlk a jahňa

Vlk stretol jahňa, ktoré bolo stratené
od stáda. On chcel zjesť
okamžite jahňa, ale rozhodol sa zdôvodniť svoje akcie proti jahňaťu.
„Pane,“ povedal, „minulý rok v takomto čase ste mi veľmi vynadali.“
„Nie pane,“ zabľačalo jahňa žalostným hlasom. „Ja som nebolo narodené ešte.“
„Vy jete na mojej pastvine,” povedal vlk,    „a dlžíte mi platbu.“ 
„Nie, dobrý pane,” odpovedalo jahňa, „ja sa ešte nepasiem (nejem trávu).“
Znovu povedal vlk, „Vy ste pili moju            vodu, a bez mojeho dovolenia.”
„Nie,” zvolalo jahňa, „ja nepijem vodu.    Mlieko mojej mamy je moja jediná 
potrava a pitie.“
Aj tak, vlk schmatol jahňa a zhltol ho.                „Nuž,” on povedal si, „aj keď strácam všetky argumenty, vždy ja budem mať moju     večeru.“

Záver:	Tyran nepotrebuje (nevyžaduje) zámienku pre svoju tyraniu. 	Le Lupo e le Agno

Le Lupo incontrava un Agno qui era separate del grege. Illo haberea devorate immediatemente le Agno, ma ille se resolveva a justificar su actiones al Agno.
„Senior,“ ille diceva, „durante le anno passate, vos me insultava multe.“
„No, senior,“ balava le Agno, in un voce luctuose. „Io non era nascite tunc.“
„Vos mangia in mi pasturas,” diceva Lupo,
„e vos debe pagar.“ 
„No, bon senior,” respondeva le Agno, „io non gustava herba.“
De nove, diceva le Lupo, „Vos bibeva mi aqua, e sin mi permission.”
„No,” exclamava le Agno, „Io non bibe aqua. Le lacte de mi matre es mi sol
alimento e bibita.“
Assi, Lupo sasiva Agno, e le devorava. „Alora,” ille diceva, „ben que io perde omne le argumentos, semper io essera haber mi soupar.“

Conclusion: Un tyranno non require pretexto pro su tyrannia. 	The Wolf and the Lamb

Wolf met a Lamb who had strayed
from the fold. He decided to bolt immediately the Lamb, but he decided to reason his actions against the Lamb.
„Sir,“ he said, „last year at this time you grossly insulted me.“
„No, sir,“ bleated the Lamb in a mournful voice. „I was not the born.“
„You feed in my pasture,” said the Wolf, „and you owe pay.“ 
„No, good sir,” replied the Lamb, „I have not yet tasted grass.“
Again said the Wolf, „You drink of my  water, and without my permission.”
„No,” exclaimed the Lamb, „I don’t drink water. My mother’s milk is my only both food and drink.“
So the Wolf seized him and ate him up. „Well,” he said to himself, „Though I lose all my arguments, still I will have my 
supper.“

Conclusion:	The tyrant doesn’t require a pretext for his tyrany.